برای ایرانیان پرتالی است متمرکز به جغرافیای گردشگری که این جغرافیا بستر مناسبی برای توسعه سایر بانکهای اطلاعاتی از قبیل مشاهیر و بزرگان هر شهر و بررسی آثار آنها و بانکهای اطلاعاتی مثل، خدمات و گردشگری که شامل غذاهای محلی،سوغات،صنایع دستی،بازار،صنعت،اکوتوریسم می باشد.با فرستادن عکس،سفرنامه،فیلم کوتاه،گذاشتن کامنت در آخر هر مطلب و معرفی شغل یا کار خود در آن منطقه، و با به اشتراک گذاشتن این مطالب به توسعه صنعت توریسم کشور کمک کرده باشیم
چهارشنبه ٠٩ مهر ١٣٩٩
جستجوی پیشرفته   جستجوی وب
گردشگری
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
عضویت
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 508
 بازدید امروز : 2677
 کل بازدید : 60537090
 بازدیدکنندگان آنلاين : 5
 زمان بازدید : 0.7096
شهر باستاني آسك

شهر باستاني آسك

آسک شهري قديمي و متروکه است که در شمال هنديجان واقع شده است. آسک در حدودالعالم جنين وصف شده است. « دهي است بزرگ و به بر کوه نهاده و بر سر آن کوه آتشي است که دائم همي درفشد شب و روز و حرب از رقيان آنجا بوده است اندر قديم » اين مطلب نشان دهنده آن است که به زمان تحرير حدودالعالم يعني در اواخر قرن چهارم هجري قمري آسک دهي بزرگ بوده و در دامنه کوهي قرار داشت که بر فراز کوه آن آتش فروزان بوده است.

مرحوم سلطانعلي سلطاني مي نويسد : در نزديکي هنديجان کنوني شهر آسک قديم واقع بود که بسياري از جنگ هاي خوارج در نزديکي آن رخ داده است و نام اين شهر در بعضي از اشعار شعراي عرب آمده است.

بنا به نوشته يکي از قديمي ترين سياحان عرب تا قرن چهارم ه.ق آثار قصور عاليه و انبيه عظيميه باستاني در هنديجان برپا بوده است. آثار عظيم آبياري روزگار باستان در طرفين رودخانه زهره و خير آباد که در زيدون يکي شده و از وسط هنديجان مي گذرد، پيداست. مورخان درباره آثار آسک نوشته اند : ايوان بلندي داشته و آتشکده‌ها و دفينه هاي باستاني و گورهاي قديمي، تابوتها و حجاريهاي کتيبه مانند در آسک وجود داشته است. کتيبه هايي به خط پهلوي بر در غربي ايوان (معبد آتشکده ) آسک در سنگ منقوش بوده است. در غرب آسک قلعه گنبدي است که قبلاً برج ديده باني آنجا بوده است.

سد آسک هم که امروزه بر رودخانه زهره زده شده است و بالاتر از روستاهای سویره و کنار مشراگه به همین دلیل آسک نامگذاری شده است چون زمانی این مناطق احتمالاً جزئی از آسک بوده اند.

منبع:

 http://www.shahrehendijan.blogfa.ir

گردآورنده:

کاوه ملک میرزایی