برای ایرانیان پرتالی است متمرکز به جغرافیای گردشگری که این جغرافیا بستر مناسبی برای توسعه سایر بانکهای اطلاعاتی از قبیل مشاهیر و بزرگان هر شهر و بررسی آثار آنها و بانکهای اطلاعاتی مثل، خدمات و گردشگری که شامل غذاهای محلی،سوغات،صنایع دستی،بازار،صنعت،اکوتوریسم می باشد.با فرستادن عکس،سفرنامه،فیلم کوتاه،گذاشتن کامنت در آخر هر مطلب و معرفی شغل یا کار خود در آن منطقه، و با به اشتراک گذاشتن این مطالب به توسعه صنعت توریسم کشور کمک کرده باشیم
يکشنبه ٠٣ بهمن ١٤٠٠
جستجوی پیشرفته   جستجوی وب
گردشگری
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
عضویت
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 2685
 بازدید امروز : 527
 کل بازدید : 63235827
 بازدیدکنندگان آنلاين : 3
 زمان بازدید : 0.5625
امامزاده شعيب

امامزاده شعيب

امامزاده شعيب

امامزاده شعيب

بقعة این امامزاده در جنوب شهر سبزوار و در ضلع جنوبى خیابان رضوى واقع شده و بنایى با شکوه است که محوّطة آن نسبت به خیابان، مرتفع‏تر است. پیشتر، در این محل که در بیرون حصار و باروى شهر واقع بوده، گورستان عمومى سبزوار قرار داشته است. بناى امامزاده، داراى چهار ایوان کاشی‌کارى در چهار طرف است. در ایوان غربى با خط ثلث متوسّط، آیة شریفة «اللَّه نور السموات...» و آیة «أذن اللَّه أن ترفع...» نوشته شده است.

در سردر ایوان غربى، نام امامزاده «السلطان شعیب بن موسى بن جعفر ‰» با خط نستعلیق سفید، در زمینة کاشى لاجوردى نقش بسته است و در طرف راست، عبارت «بانی حاج سیّد أبو القاسم آل احمد» و در سمت چپ، عبارت «ساعى، حاج سیّد قاسم صفارى» دیده مى‏شود. این کتیبه‏ها، همگى مربوط به تعمیرات و تزیینات بنادر قرن اخیر است.

امامزاده شعيب

 امامزاده شعيب

سردر جنوبى حرم امامزاده، با کاشى کار شده و در بالاى سردر، با خط نستعلیق، عباراتى نوشته شده است. کف حرم، سیمانى و به سبک سنگ نما ساخته شده است. بلندى حرم، در حدود 10 متر است و چهار نورگیر، روشنایى آن را تأمین مى‏کند. بخش وسیعى از دیوارة حرم و ایوان، آیینه کارى است. ضریح امامزاده، در وسط حرم قرار دارد و از نقره، با ستون‌هاى مطلّا ساخته شده است. بر بالاى بقعه نیز گنبدى زیبا و با شکوه کاشی‌کارى شده با کتیبة قرآنى ساخته است. علاوه بر این، بناى امامزاده داراى دو مناره است که تا ارتفاع پنج مترى به صورت مربّع است و بعد از آن، به شکل هشت ضلعى و در آخر به استوانه‏اى تبدیل شده است. مأذنه در انتهاى قسمت استوانه‏اى شکل منار قرار دارد و ارتفاع کل مناره، حدوداً 15 متر است.

اصل بناى امامزاده، احتمالاً از دورة صفوى است که در قرن اخیر بازسازى و تزیین و تعمیر گردیده است.

نسب شریف‏: همچنان که اشاره شد، طبق نوشتة سر درب بقعه، شخص مدفون در بقعه، شعیب بن موسى بن جعفر ‰ معرّفى شده که ظاهراً این قول از کتاب بحر الأنساب اقتباس شده است. بر این اساس، مرحوم شیخ ذبیح اللَّه محلاتى مى‏نویسد:

«شیعب بن موسى ‰ در خارج از شهر سبزوار است»

علّامة رجالى، شیخ على نمازى  نیز مى‏نویسد: چنان که مشهور است، شعیب بن موسى ‰ در سبزوار مدفون است.

مرحوم سیّد مصطفى تفرشى در کتاب بدایع الأنساب مى‏نویسد:

 امامزاده شعيب

«شعیب بن امام موسى ‰ در خارج شهر سبزوار بقعه دارد. در کتب انساب نیافتم شاید از احفاد امام موسى کاظم ‰ باشد». بنابراین، معلوم مى‏گردد که صحّت انتساب نزد مورّخان و محقّقان مورد تردید است زیرا نقل این انتساب از کتاب بحر الأنساب، به جهت عدم مستند و معتبر بودن کتاب مزبور، فاقد اعتبار و ارزش است. از طرفى، امام موسى کاظم ‰ فرزندى به نام شعیب نداشته و در میان نوادگان آن حضرت نیز
تا قرن چهارم و پنجم، شخصى به نام شعیب پیدا نشده است. از این‌رو، شخص مدفون در بقعه، نمى‏تواند از سادات موسوى باشد. بلکه احتمال قوى دارد که وى شعیب بن موسى بن یحیى بن أحمد بن موسى الثانى بن عبداللَّه بن موسى
الجون بن عبداللَّه المحض بن حسن المثنى بن امام الحسن 
‰ باشد که با نه واسطه، به امام حسن مجتبى‰ سلسله
نسب مى‏رساند. تاریخ وفات و محل دفن او در منابع موجود ذکر نشده اما احتمال دارد که وى در ثلث آخر قرن چهارم وفات کرده باشد.

بقعة این امامزاده به شماره 1315 و در تاریخ 27/10/1355 به ثبت آثار ملّی و تاریخی رسیده است.

منابع:

http://shrines.blog.ir

http://www.bia2iran.ir

http://shrines.blog.ir

گردآورنده:

مهناز آزادی اردکانی