برای ایرانیان پرتالی است متمرکز به جغرافیای گردشگری که این جغرافیا بستر مناسبی برای توسعه سایر بانکهای اطلاعاتی از قبیل مشاهیر و بزرگان هر شهر و بررسی آثار آنها و بانکهای اطلاعاتی مثل، خدمات و گردشگری که شامل غذاهای محلی،سوغات،صنایع دستی،بازار،صنعت،اکوتوریسم می باشد.با فرستادن عکس،سفرنامه،فیلم کوتاه،گذاشتن کامنت در آخر هر مطلب و معرفی شغل یا کار خود در آن منطقه، و با به اشتراک گذاشتن این مطالب به توسعه صنعت توریسم کشور کمک کرده باشیم
دوشنبه ٢٣ فروردين ١٤٠٠
جستجوی پیشرفته   جستجوی وب
گردشگری
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
عضویت
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 2271
 بازدید امروز : 1691
 کل بازدید : 61677395
 بازدیدکنندگان آنلاين : 8
 زمان بازدید : 0.8281
آب انبار و برکه اوباد

 آب انبار و برکه اوباد

 آب انبار و برکه اوباد

 آب انبار و برکه اوباد

به گزارش ميراث آريا(chtn)، آب انبار و برکه اوباد در کنار چشمه آب گرمي در فاصله 15کيلومتري شرق روستاي مزايجان ، بخش ايزدخواست در شهرستان زرين دشت و درمنطقه اي به نام آب باد واقع شده است . 

آب اين چشمه گوگردي بوده و از دامنه کوهي به نام کوه آوباد جوشان است . ضلع شمالي اين منطقه،دشت باير و وسيعي قراردارد که بخشي از آن به صورت ني زار و بخشي به صورت شوره زار است . 

دشت در دو قسمت شرق و غرب گسترده شده که در بخش هاي شرقي زمين‌هاي کشاورزي نيز وجود دارد و در بخش غربي زمين تقريباً به صورت سنگ لاخي است .درضلع جنوبي منطقه کوه آوباد واقع شده که از نوع کوه هاي رسوبي است . آب چمشه گوگردي,از جمله آب هاي سنگين بوده و مورد مصرف کشاورزي است و از آب آن به عنوان آب شرب نمي توان استفاده کرد.

اين اثر به دوران صفوي تعلق دارد و نام آن برگرفته از نام منطقه اي است که در آن واقع شده است و احتمالا نام آن به اين دليل است که در فصول سرما همواره آب، به همراه بخار و گاز گوگرد از دل چشمه مي جوشد و به همين دليل در اصطلاح محلي به آب باد معروف شده است .

اين اثر در بهار 1388 توسط کارشناسان باستان شناس اين اداره شناسايي و اقدامات ثبتي آن مهيا شده است و هم اکنون پس از طي مراحل و تشريفات قانوني به شماره 7690 درفهرست آثار ملي ايران جاي گرفته است .

ارتفاع بنا ار سطح زمين هاي اطراف 5/2متر و قطر سازه 3متراست. بنا داراي پلان مدور و پوشش سقف گنبدي شکل است. بنا ساخته شده از سنگ لاشه و ملات ساروج است و داراي يک در گاه ورودي در ضلع جنوبي است .در ضلع غربي و جنوب غربي دو دريچه ورود و خروج آب تعبيه شده است .

ورودي داراي سر در با طاق هلالي است . اين اثر در حال حاضر نيز داراي کاربري خدماتي است و عشاير منطقه از آن استفاده مي کنند و پوشش سطح بيروني اثر گويايي آن است که,احتمالا در گذشته مرمت هايي بر روي اين اثر انجام شده است .

منبع:

http://www.chtn.ir

گردآورنده:

کاوه ملک میرزایی