برای ایرانیان پرتالی است متمرکز به جغرافیای گردشگری که این جغرافیا بستر مناسبی برای توسعه سایر بانکهای اطلاعاتی از قبیل مشاهیر و بزرگان هر شهر و بررسی آثار آنها و بانکهای اطلاعاتی مثل، خدمات و گردشگری که شامل غذاهای محلی،سوغات،صنایع دستی،بازار،صنعت،اکوتوریسم می باشد.با فرستادن عکس،سفرنامه،فیلم کوتاه،گذاشتن کامنت در آخر هر مطلب و معرفی شغل یا کار خود در آن منطقه، و با به اشتراک گذاشتن این مطالب به توسعه صنعت توریسم کشور کمک کرده باشیم
دوشنبه ١٨ اسفند ١٣٩٩
جستجوی پیشرفته   جستجوی وب
گردشگری
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
عضویت
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 8120
 بازدید امروز : 5981
 کل بازدید : 61477053
 بازدیدکنندگان آنلاين : 1
 زمان بازدید : 0.8092
سيد شرفشاه

سيد شرفشاه

سيد شرفشاه

سيد شرفشاه دولابى فرزند عبد الله بن حسين عارفى است که در قرن 8 هجرى قمرى حوالى سال 790 مى زيسته و با نام و عنوان پير شرفشاه شهرت داشته است ، او از جمله پير هايى بود که مرادشان بابا حسن عارف تبريزى بوده است سيد شرفشاه واقع در روستاى دارسرا ، 5 کيلو مترى شرق رضوانشهر است ، اين روستا به احترام نام سيد شرفشاه به سيد شرف الدين نيز معروف است . بر اساس شجره موجود در بقعه نسب وى از طريق 10 پشت به امام موسى کاظم مى رسد ، تعداد شجره نامه ها و نسب نامه هاى شر فشاه زياد است که اغلب با هم مطابقت ندارند ،به اعتقاد برخى محققان شرفشاه پيرى عارف بوده که بعد از مرگش اورا به مقام سيادت رسانده اند ، بناى بزر گ و نوساز و از آجر و سنگ مرمر ساخته شده است . به آن سفال سر مى باشد در گوشه اى از صحن وسيع حرم صندوق چوبى سادهاى مرقد را پوشانده است ، اهالى منطقه به اين اعتقاد فراوان دارند، وبسيارى از اماکن زيارتى منطقه انزلى ، گسکرات ، طالشدولاب و گيل دو لاب به خاطر احترام فوق العاده اى که مردم نسب به شرفشاه دارند به برادران يا فرزندان اين مرد عارف منتسب شده اند .

اشعار شرفشاه

 ای مردومان مرا بی گید ، دونیا به کی وفا بوکود

کی امرا ره فق بو ، کی آخر جفا نوکود

آدم اونه که هیچ خوش به ا دونیا نوکود

از همه دس بکشه ، طاعت خودا بوکود

                       ***

 موسلمانان ، مرا بوبو عجب حالات

می مسجد میخانه بوبو ، می قبله خرابات

علم از لا ، من بخواندم به دلالات

به یک الف و میم ، چند هیزار آیات

                     ***

 نازنین یار ، تی هجر مرا ، داغدار بوکود

تی درد جدایی ، مرا آزار بوکود

تی سیا زولفان ، مرا خوار بوکود

تی دونه چشمان ، مرا بیمار بوگود

                  ***

 نازنین دوستا ، تی واستی نالانم شب و روز

از دونه چومان اشک ریزانم شب و روز

ای مسلمانان ، مرا بی گید که مانم ، شب و روز

                ***

دلم صندوقه ، مشکن ا صوندوقه به دست

اوستا به چندین زحمت ، ا صوندوقه دبست

آواز نی و دف و چنگ و شراب مست

می طاقت نی یه ، تا باورم ترا به دست

               ***

 بیا ساقی ترا بگم ، می درد دیلا

آتش بزنم ای ساقی ، تی درونه دیلا

می بیرحم یار ، رحم نوکود می دیلا

جی می ورجه بوشو ، آتش بزه می دیلا

                  ***

 آهای مردومان ، من عجایب موسلمانمه

بیرون ، موسلمانمه ، دورون کافرستانمه

دایم بر حال محبوب حیرانمه

کعبه و خراباتا ، یکی دانمه

                  ***

 به تی حسن ، انقدر مغرور نوا بوستن

از تی عاشق انقدر دور نوا بوستن

به پنج روز دونیا ، نوا دیل وابستن

هیکسه امرا ، ره فق نوبو ، تی امرا نخایه بوستن

منبع:

http://gilyar.ir

گردآورنده:

فاطمه ملک میرزایی